01-  ای پيغمبر، از عذاب خدا بترس و از افراد بی ‌ايمان و منافق اطاعت نكن.  

     بدرستيكه خدا دانای حكيم است.   

02-  و از آنچه از خداوندت به تو وحی ميشود پيروی كن. * 

     مسلما خدا از كارهائی كه ميكنيد با خبر است.      

03-  و (فقط) به خدا توكل كن چون توكل به خدا كافی است^.       

04-  خدا در درون هيچكس دو قلب قرار نداده و همسرانتان را كه به آنها ميگوئيد تو مثل مادر من هستی،

     مادر شما نساخته. پسر خواندگان شما را هم پسر شما نساخته.  

     اين حرفی است كه زبانی ميگوئيد.

     خداوند حقيقت را ميگويد و راه صحيح را نشان ميدهد.     

05-  آنها را بنام پدرشان بخوانيد كه اينكار پيش خدا عادلانه‌تر است.  

     اگر پدرانشان را نميشناسيد، برادر دينی و يار شما هستند.

     در كاری كه اشتباهاً انجام داده‌ايد اشكالی بر شما وارد نيست ولی  در اموری كه عمدا انجام ميدهيد مسئوليد.  

     خدا آمرزنده و مهربان است.

06-  پيغمبر به مومنين از خودشان سزاوارتر است. همسران پيغمبر (مانند) مادر شما هستند (از نظر احترام و ازدواج و غيره).

     در كتاب خدا (از نظر ارث بردن) خويشاوندان نسبی از مومنان و مهاجران به همديگر سزاورترند،

     مگر اينكه بخواهيد به دوستانتان احسانی كنيد (به آنها هم سهمی از ارث بدهيد).  

     اين در كتاب خدا نوشته شده.