18-   و از آسمان باران را به اندازه پائين فرستاديم و آن را در زمين جا داديم و ما ميتوانيم آن را از بين ببريم.

19-   و بوسيله آن باغهای خرما و انگور برای شما بوجود آورديم

      که در آن ميوه های زيادی وجود دارد که از آن ميخوريد.    

20-   و درخت زيتونی که در کوه سينا ميرويد که روغن دارد و خورشی برای خورندگان است.     

21-   و چهارپايان برای شما مايه عبرت هستند.

      از شيری که در شکم آنها است به شما مينوشانيم و منافع زيادی برای شما دارند و گوشت آنها را ميخوريد.*

22-   و سوار آن و سوار کشتی ميشويد.     

23-   ما نوح را پيش قومش فرستاديم. او بقومش گفت ای قوم من، خدا را بندگی کنيد.

      معبودی غير از او برای شما وجود ندارد.

        آيا از عذاب خدا پرهيز نميکنيد؟       

24-   سران کافر قومش گفتند نوح آدمی مثل شما است. 

      ميخواهد بر شما سروری کند. **

      اگر خدا ميخواست (مردم را هدايت کند)  فرشته هائی ميفرستاد.

      ما چنين چيزی در زمان اجداد خود نشنيده ايم.     

25-   اين آدمی است که ديوانه شده.  *** 

      منتظر باشيد تا بميرد.     

26-   نوح گفت خداوندا، مرا در مقابل انکار آنها ياری کن.     

27-   ما به او وحی کرديم که زير نظر و وحی ما کشتی را بساز.

      وقتی دستور ما صادر شد و آب از تنور فوران کرد،

      از هر نوع حيوان يک جفت و نيز افراد خانواده ات را سوار کشتی کن.

      به غير از کسی که قبلا درباره او تصميم گرفته شده

      و درباره افرادی که ظلم ميکردند با من حرف نزن چون آنها غرق خواهند شد.