|
214 |
فقط خدا - فقط قران |
سوره يونس - سوره 10 |
43- عدهای از آنها به تو نگاه ميكنند.
آيا تو افراد كور را اگر نتوانند ببِنند با نشان دادن راه ميتوانی هدايت كنی؟
44- خدا ذرهای به مردم ظلم نميكند ولی مردم به خودشان ظلم ميكنند.
45- روزی كه آنها در قيامت جمع شوند، مثل اين است كه فقط ساعتی از روز (در دنيا) ماندهاند.
همديگر را میشناسند.
كسانيكه منكر ديدار خدا شدهاند ضرر كردهاند و راه درست را نشناخته بودند.*
46- يا قسمتی از عذابی را كه به آنها وعده دادهايم به تو نشان ميدهيم يا تو را از دنيا ميبريم و بازگشت آنها پيش ما خواهد بود.
آنوقت خدا شاهد كارهای آنها خواهد بود.
47- هر گروهی پيغمبری دارند. وقتی پيغمبرشان برای آنها آمد، بين آنها بعدالت حكم ميشود و به آنها ظلمی نميشود.
48- ميگويند اگر راست ميگوئيد اين وعدهای كه برای عذاب ميدهی چه موقع خواهد بود؟
49- بگو من برای خودم، مالك نفع و ضرری نيستم، جز آنچه خدا بخواهد. **
هر گروهی مهلتی (برای ايمان آوردن) دارند.
وقتی مهلتشان تمام شد نميتوانند آنرا ساعتی عقب يا جلو بيندازند. ***
50- بگو اگر عذاب خدا شب يا روز بر شما وارد شود گناهكاران زودتر آمدن چه چيزی را از خدا ميخواهند؟
51- آيا پس از اينكه عذاب واقع شد به آن ايمان ميآوريد؟ حالا ايمان ميآوريد؟ در صورتيكه قبلا ميخواستيد زودتر بيايد.
52- آنوقت به ستمكاران گفته میشود عذاب ابدی را بچشيد.
آيا جزائی غير از جزای كارهائيكه ميكرديد به شما داده ميشود؟
53- از تو ميپرسند آيا آن (عذابی كه ميگوئی) راست است؟
بگو قسم به خداوندم كه راست و درست است و شما نميتوانيد جلوی آنرا بگيريد.
* منظور رسيدن به حضور خداوند است در روز قيامت برای ديدن جزا و پاداش اعمال. اين حضور به چه صورت است نميدانيم.
** پيغمبر مالك نفع و ضرری برای خود نبوده چه رسد برای ديگران مگر تا آنجا كه خدا بخواهد. مثل بقيه افراد بشر
*** اين مهلت همانطوری كه آيات بعد نشان ميدهد برای ايمان آوردن و رفع عذاب است
همان عذابی كه دامنگير مللی كه به پيغمبران ايمان نياوردند شد. نه پايان پيغمبری هر پيغمبر.