158-  اگر بميريد يا كشته شويد پيش خدا جمع ميشويد.      
159-  ( ای پيغمبر ) بسبب رحمت خدا با آنها ملايمت ميكردی.
       اگر خشن و سنگدل بودی از اطرافت پراكنده ميشدند.*
       گناه آنها را ببخش و برای آنها طلب آمرزش كن و در كارها با آنها مشورت كن
       و وقتی تصميم بكاری گرفتی بر خدا توكل كن.
       چون خدا توكل كنندگان را دوست دارد.      
160-  اگر خدا شما را ياری كند هيچكس بر شما غلبه نميكند و اگر بشما كمك نكند چه كسی غير از او بشما كمك ميكند؟
       افراد باايمان بايد (فقط) به خدا توكل كنند^.       
161-  سزاوار هيچ پيغمبری نيست كه دغلكاری كند.
       كسی كه دغلكاری كند روز قيامت آن را با خود مياورد.
       و پاداش هر كس مطابق كاری كه كرده بطور كامل داده ميشود و به آنها ظلمی نميشود. **        
162-  آيا كسی كه از رضايت خدا پيروی ميكند مثل كسی است كه باعث خشم خدا شود و جايش جهنم است؟
       جهنم بد جايی است.        
163-  آنها درجاتی پيش خدا دارند و خدا هر كاری كه بكنند می بيند.           
164-  خدا بر افراد باايمان منت گذاشت وقتی كه پيغمبری از خودشان برانگيخت تا آيات خدا را بر آنها بخواند و آنها را پاك سازد
        و به آنها كتاب و حكمت بياموزد.
        در صورتيكه قبلا در گمراهی آشكاری بودند.      
165-  آيا وقتی مصيبتی بشما رسيد در صورتيكه دو برابر آن را به آنها وارد كرديد گفتيد اين مصيبت از كجا بما وارد شده؟
       بگو آن از طرف خودتان است.
       چون خدا قادر به هر كاری است.